ხელშეკრულებების მართვა — რა ხდება ხელმოწერის შემდეგ

ხელმოწერა არ არის დასასრული

ხელშეკრულებაზე მუშაობის აღქმული ციკლი ჩვეულებრივ ასეთია: მოამზადე, შეათანხმე, მოაწერე ხელი, შეინახე. რეალური ციკლი კი ხელმოწერის შემდეგ გრძელდება და სწორედ იქ არის ფული — გადახდის ვადები, შესრულების ეტაპები, ავტომატური გაგრძელების თარიღები, შეწყვეტის შეტყობინების ვადები.

ხელშეკრულება, რომელიც ხელმოწერის შემდეგ საქაღალდეში ინახება, კონტროლს აღარ ექვემდებარება. მასზე მხოლოდ მაშინ გაიხსენებენ, როცა პრობლემა უკვე მოხდა.

სამი ყველაზე ძვირი გამოტოვება

პრაქტიკაში დანაკარგების უმეტესობა სამ შემთხვევაში წარმოიშობა:

• ავტომატური გაგრძელება — ხელშეკრულება თავისით გაგრძელდა კიდევ ერთი წლით, რადგან შეწყვეტის შეტყობინების ვადა გამოგვრჩა.
• გამოუწერელი აქტი — სამუშაო შესრულდა, მაგრამ აქტი არ გაფორმდა და ინვოისი ვერ გაიცა.
• გამოტოვებული ინდექსაცია — ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ფასის გადახედვა დროზე არ მოხდა.

რას ნიშნავს სისტემური კონტროლი

გადაწყვეტა არ არის „მეტი ყურადღება“. გადაწყვეტა ის არის, რომ ვადა შეწყვეტს ადამიანის მეხსიერებაში ცხოვრებას და გახდეს სისტემაში ჩაწერილი თარიღი პასუხისმგებელი პირითა და წინასწარი შეხსენებით.

იმავე პრინციპით მუშაობს ვალდებულებებიც: ხელშეკრულების შესრულების ეტაპები აღიწერება ცალკე, თითოეულს ჰყავს პასუხისმგებელი და მათგან პირდაპირ იქმნება აქტი, აქტიდან კი — ინვოისი. სამივე ერთ ქრონოლოგიაში რჩება და კითხვაზე „რა გვაქვს ამ ხელშეკრულებაზე გაკეთებული“ პასუხი ერთ ეკრანზეა.